WTF?!

Lotus Lilly is gehacked :-(

Mijn account Lotus Lilly is gehacked en geblokkeerd door de webserver. Een dikke vette domper aangezien ik niet weet hoe ik dit moet en kan oplossen.

Ik hoop dat ik het binnenkort opgelost heb, anders zal ik hier verder moeten bloggen.

Echt balen dit 😦

Moestuin

Kruidenvrouwtje

Vorig jaar ben ik gestart met het maken van geneeskrachtige tincturen en zalven. Het is gemakkelijk en leuk om te doen.

Ik maakte met biologische kruiden uit mijn tuin tincturen van:
– oregano
– hysop
– munt
– citroenmelisse
– tijm
– salie
Het werkt trouwens bijzonder goed! wij kregen hier thuis te maken met een naar hoestje en onder lichte dwang liet ik ze de tijm tinctuur slikken. Na twee dagen was het geblaf verleden tijd en was de verkoudheid ook verdwenen. Het nachtelijke zweten is voor mij ook verleden tijd door voor het slapen gaan salie tinctuur te slikken.

En ik maakte zalven met kokosolie en bijenwas met o.a. kamille en calendula. Mijn oudste dochter heeft constitutioneel eczeem en is daardoor beperkt met producten die voor haar prettig zijn in gebruik. Hypoallergene producten zijn duur en zitten alsnog boordevol met onnodige bestanddelen. Mijn zalven kosten amper wat en zijn voor haar een verademing.

Afgelopen week ben ik begonnen met het maken van lippenbalsem. Om het zo puur mogelijk te houden gebruik ik nu ook zo min mogelijk ingrediënten, alleen kokosolie, amandelolie, bijenwas en etherisch olieen zijn voldoende.

Bron: mijn instagram account

De kasten puilen ondertussen uit, verkopen is een mogelijkheid maar de verzendkosten zijn hoger dan het product moet kosten. Echt handig is dat dus niet.

Conclusie van dit verhaal 🙂 het is de moeite waard om zelf je middeltjes te maken én mocht ik je IRL tegenkomen: ik heb altijd wel wat in huis waar ik je een plezier mee kan doen 🙂







z'n gangetje

Nieuwe week

Het viel me een partij tegen zeg, dat waken. Echt niet normaal. Niet door de lieve mevrouw waar ik was of het huis waar ik de nacht doorbracht. Nee, niks van dat. Het stil zitten, uren zitten op een stoel. Ik vind dat lastig.

Ik werd ontvangen door een alleraardigst man, dat was de zoon, hij was de pensioengerechtigde leeftijd net gepasseerd. Hij zou blijven slapen op de logeerkamer. In de woonkamer stond helaas geen televisie. Dat is hier in de contreien vrij normaal. De iPad was opgeladen en ik had diverse series gedownload. Toch ontkom je er niet aan dat je brandende oogballen krijgt, daar is weinig tegen te doen.

Tijdens één van de dieptepunten van de nacht keek ik op de klok en zag dat het pas 01:30 was. Nog.ruim.5.uur.te.gaan. De moed zakte me spreekwoordelijk in de schoenen. Ik viel een paar keer weg, at wat meegenomen brood, kauwde op dropjes en dronk meegenomen 7up. Ik ben een goedkope gast wat dat betreft, ik neem alles zelf mee.

Sommigen van ons doen het er gewoon ff bij naast een betaalde baan. Ik vind het knap. Het waken an sich is niet moeilijk of lastig. Je houdt iemand- vaak een ouder persoon- gezelschap. Mensen die doodgaan zijn bang om alleen te zijn. Soms willen ze met je praten, soms willen ze gewoon wat te drinken en soms is het weer wat anders. Vaak willen ze gewoon slapen en als ze wakker worden even contact met je. Vaak brengt de nacht onrust met zich mee, onrust door het proces van doodgaan, maar ook onrust die hoort bij de laatste fase waar ze inzitten; levensvragen die gaan leven, dingen die ze nog hadden willen doen etc etc.

Het was de eerste keer na het overlijden van mijn schoonvader dat ik in de buurt was van een stervend persoon. Dat was confronterend. Er hangt een soort van ‘geur’ om ze heen. Die herkende ik en ik was even terug in de maand december. De maand die de boeken ingaat als de lastigste maand ever. Ik houd niet van die geur, en ik houd ook niet meer van de maand december.

Mooie brug naar waar ik wel van hou en dat is van de maand februari. Alleen al om het feit dat ik mijn voorgezaaide tomatenplantjes op zie komen zetten. Ik weet het. Ik ben erg vroeg maar het klimaat verandert en aangezien het zo mild is probeer ik eerder te beginnen dan gebruikelijk is. Februari bracht ook al hooikoortspillen met zich mee, het lijkt erop dat ik op de maanden december en januari na, alle maanden met enig regelmaat pillen moet slikken om de hooikoorts verschijnselen te bestrijden.

Hier waren ze net gezaaid maar nog niet uitgekomen.

Fijne dingen

Zaterdagavond

Ik zit te wachten tot ik kan vertrekken, het is alleen nog lang geen tijd om te gaan. Het is pas kwart over zeven en ik word om 23:00 verwacht.

En ik zie er tegenop. Want hoe mooi en dankbaar het ook is het waken is een ontzettend lange zit voor iemand die graag on the move is. Ik neem een e-reader mee en mijn iPad, ik downloade ook wat afleveringen van een serie want Wifi is vaak niet aanwezig. Ook neem ik het Round Robin boekje mee die eigenlijk vandaag al op de post had gemoeten. Wie weet krijg ik nog wat uit mijn vingers vannacht.

Ik ben geen verzorgend typje als het gaat om helpen bij een toiletbezoek of opruimen van andere lichaamssappen. De meeste collega’s hebben dat verzorgende wel, die draaien hun hand er niet voor om om viezigheid te ruimen. We hoeven het trouwens niet want het hoort niet bij onze taak.

Ik heb het me vaak afgevraagd afgelopen jaar: is dit vrijwilligerswerk wel geschikt voor mij. Het is dankbaar werk, maar je moet wel geschikt zijn om een hele nacht wakker te zijn. De laatste keer dat ik ging waken slikte ik nog van allerlei medicatie en wie weet maakte dat het waken ook wat lastiger. Nu ben ik stukken fitter door het vele sporten en hoop ik maar dat het mee gaat vallen.

Mijn jongste stopte net een een slaapknuffel in mijn armen die ik vannacht maar bij me moet houden, de schat. Ook vroeg hij me of ik mijn eigen slaapkussen wilde meenemen. Hij kan er niet goed bij dat het eigenlijk de bedoeling is dat ik wakker blijf.

De tas is gepakt, lekker drinken en wat broodjes en een grote warme deken, het koelt nogal af in de nacht in huizen, ik ben er klaar voor, en ook weer niet. Het goede gevoel waarmee ik vertrek zometeen is de wetenschap dat mensen blij zijn dat ik straks aanwezig ben.

Goed gevulde waaktas.

Dagelijkse beslommeringen

Social media en je mening delen

Je moet tegenwoordig uitkijken als je een mening hebt. Ik zie in mijn tijdlijn veel dingen voorbij komen waar ik graag een mening over zou willen geven maar doe het niet. Je moet ook oppassen met een mening geven, want wie zegt dat je alle feiten kent, en dus ook weet waar je het over hebt?

Hier in ons dorp is bijvoorbeeld een zinloze discussie gaande over carbidschieten. Onder de noemer van ‘traditie’ mag geen mens zich bemoeien met deze oorverdovende bezigheid.
De burgervader riep alle inwoners van het dorp op zich uit te spreken in een soort van discussie op social media. Deze was niet anoniem dus geen mens die erop tegen was durfde zich te uiten.

Ik ging wel in discussie met iemand op mijn tuin die ook liefhebber is. De discussie monde bijna uit in een ordinaire woordenwisseling. Ik ben op tijd gestopt met praten. Gaf me geenszins gewonnen! Ben namelijk tegenstander. Niet alleen omdat ik doodsbange huisdieren heb, maar ook omdat er een AZC in de buurt zit waar mensen zijn ondergebracht die uit oorlogsgebieden komen. Hoe verklaar je het oorverdovende geweld wat er wekenlang in ons dorp plaatsvindt?

Stakende boeren was toen plots hot topic, in eerste instantie begreep ik ze wel. Maar nadat ze het Malieveld hadden vernield, de snelwegen hadden bezet en dreigen met nog meer acties de komende maand was voor mij de maat vol.

Op dit moment heb ik te maken de lerarenstaking. Want ik heb een ventje die op de basisschool zit en morgen thuis is ivm de staking. Ik hoorde net dat de staking zinloos is omdat er echt geen geld meer bij komt. Waarom dan toch doorgaan vraag ik me af. Er zullen vast goede redenen zijn voor hun protest, maar heiligt het doel de middelen? Een lerares van school vroeg me op de vrouw af of ik nog begrip had voor het staken, ik ben haar een antwoord schuldig gebleven. Ik weet er niet genoeg dus weet ook niet of het verstandig is me uit te spreken.

Is het tegenwoordig de tendens dat als je het ergens niet mee eens bent dat je a mass gaat staken? Om je zin te krijgen? waar gaat dit eindigen vraag ik me af. Zo zijn er natuurlijk meer doelgroepen die het ergens niet mee eens zijn en als die ook gaan staken dan wordt het nog wat.

Durf jij je op social media uit te spreken over dit soort topics?

z'n gangetje

Retraite en slaappillen

Ik schreef me deze week in voor een Body en mind (Qi gong) retraite tussen de Ze.n mon.niken. Een plek waar ik in het verleden vaker ben geweest. Een weekend resetten en weer even terug bij de basis waar ik al zolang mee bezig ben. Hopelijk wordt het de eerste van vele die in de toekomst zullen volgen.

Qi gong (vereenvoudigd Chinees: 气功; traditioneel Chinees: 氣功; pinyin: qì gōng, Japans ‘kiko of ki-ko’) (uitspraak: tsjie ghong) is een onderdeel van de Chinese leer, die men zich aanleert om de lichamelijke en geestelijke gezondheid te behouden en te verbeteren.
Qi-gongoefeningen zijn meestal opzichzelfstaande oefeningen waarbij men de lichaamsdelen volgens een voorgeschreven patroon beweegt, en deze bewegingen enige malen herhaalt, alvorens men naar een volgende beweging overstapt. Een qi-gongoefening kan ook statisch zijn, waarbij een staande of zittende houding langere tijd wordt aangehouden. Verder wordt de nadruk gelegd op ademhalingsoefeningen.
Het herhaaldelijk bewegen en correct ademhalen wordt geacht de stroming van qi (levensenergie) in het lichaam positief te beïnvloeden. Elk lichaamsdeel (met de nadruk op interne organen) wordt geacht een zekere mate van qi te hebben. De qi in alle lichaamsdelen is, als ze gezond zijn, in balans. Door het uitvoeren van de qi-gongoefeningen poogt men deze balans te onderhouden of te herstellen.
Bron: wikipedia

En ik stopte onbedoeld met een sluimerende verslaving. Het begon een paar jaar terug met af en toe een slaappilletje maar de laatste 2 jaar slikte ik ze dagelijks voor het slapen gaan. En tot volle tevredenheid. Ik kreeg van artsen wel eens de vraag of ze nog wel werken – de werking schijnt bij dagelijks gebruik af te nemen. En ik werd vaak op de feiten gedrukt dat ze verslavend zijn. Dat gegeven spookte regelmatig in mijn hoofd rond. Want ergens van afhankelijk zijn is niet zo mijn ding.

Afijn, lang verhaal kort. Vorige week viel ik in slaap zonder een pilletje. En daar was ik heel erg blij mee. De volgende dag leek het me goed om nog eens te proberen of het me weer zou lukken. En ook die dag ging het goed. Nu zijn we al dik een week verder en ik heb ze niet meer aangeraakt. Of die verslaving nu tussen je oren kan zitten of niet; ik kan alleen maar zeggen dat ik opgelucht ben dat ik ze niet meer nodig heb.

Mijn lieve schoonvader is op de eerste dag van dit jaar overleden. De maand december was dan ook een maand om nooit meer te vergeten en dat bedoel ik niet positief. Het was een slopende maand waar de stress rondom alles zo heftig was dat ik bang was dat ik eronderdoor zou gaan. Maar het is voorbij. de rust is wedergekeerd. Al staan de familiebanden wel op een heel laag pitje. Er zal veel tijd overheen gaan willen wij weer wat sympathie kunnen opbrengen voor sommige familieleden.

Maar nu met volle kracht positief vooruit. Voor het eerst in 10 jaar ben ik in de maand januari positief gestemd.

Jullie nog goede voornemens?

z'n gangetje

Lekker bezig

Vorige maand heb ik mijn handtekening gezet onder een abonnement bij een sportschool. Ik heb weer iets kunnen afstrepen van mijn to-do lijstje. Het jaar 2019 is tot nu toe een heel fijn jaar voor mij geweest. Het voelt alsof ik langzamerhand mijn leven weer op de rails krijg. Het zal nooit meer worden wat het ooit was, maar of dat nu zo’n ramp is……nee, beslist niet.

Ik heb zo mijn ……hoe zal ik het noemen…..aandachtspunten als het gaat om energie verdelen op de dag. Ik moet niet teveel willen of teveel doen op een dag. Het zou ook fijn zijn als ik geen last meer zou hebben van stress, daar doe ik het namelijk heel slecht op. Helaas zit het leven vol stressmomenten.

Ik zit nu op het punt waar ik nooit meer van gedacht had dat het er zou komen. Naast mijn huis waar ik zolang binnen heb gezeten is mijn wereld naar buiten verplaatst in de zin van het werken als vrijwilliger in het Hospice en waken in de thuissituatie, mijn grote tuin en mijn kippen en een strak regime als het gaat om het sporten, 4x in de week een uur naar de sportschool.

Veel meer te wensen heb ik niet, heb ik ook niet gehad. Ik heb thuis ook nog genoeg te doen ik ben per slot van rekening een hobbykok en wil dat een level hoger tillen, door meer uitdagingen te zoeken als het gaat om kooktechnieken. En er is nog een jochie van 9 jaar die de nodige aandacht krijgt. Oh….en laten we die harige vrienden niet vergeten waaronder mijn grote zwarte vriendin, de Mechelse herder die denkt dat ze een teckel is 🙂

Tegen alle verwachtingen in is mijn schoonvader nog in leven. Ondanks de slechte vooruitzichten en het staken van eten en drinken is het niet te bevatten dat hij gewoon lief blijft zwaaien als we binnenkomen of weggaan. Pijnlijk is het ook, het proces van sterven wat we van dichtbij zien en wat zo gemeen en mensonterend is. Vanaf het moment dat hij in het Hospice is beland zijn onze verjaardagen en worden onze kerstdagen sober gevierd. Er is wat mij betreft geen reden tot feest zolang hij nog onder ons is.

Deze week kreeg ik ook de uitslag van het bevolkingsonderzoek, alles was prima. Ondanks dat het een routineonderzoekje was, leverde het me veel stress op. Allerlei doemscenario’s hebben me beziggehouden de laatste weken. Het jaar 2019 was het jaar van de positieve verandering en met alle pech waar ik door wordt achtervolgt zou een andere uitslag wel heel zuur zijn. Ben benieuwd wat 2020 voor me in petto heeft 🙂

liefs xx

z'n gangetje

Weekend

Ik kreeg een poosje terug van de huisarts een middel voor migraine (sumatriptan), de vriendeljke medewerkster van de apotheek had me van de bijwerkingen op de hoogste gesteld dus ik was beetje huiverig.

Maar goed, als het zich aandient dan moet je òf de bijwerkingen voor lief nemen of de tijd uitzitten van een aanval. Ondanks dat ik er al vanaf mijn jeugd last van heb – de laatste tijd vaker – heb ik er nooit met de huisarts over gesproken. Maar gisteren was het zover, net na de middag lag ik op bed te hopen dat de pil zou werken. Dat was het geval, mazzelaar die ik ben, na een uur was de pijn volledig weg. Was ik jaren terug maar naar de huisarts gegaan…maar dat is achteraf praten. Voor nu fijn dat ik er wat voor heb, zal het voortaan standaard met me mee slepen. Van blijdschap deed ik nog net geen dansje, het scheelde weinig. Zo blij dat ik was dat er iets bestaat waarmee ik die dekselse koppijn kan weg toveren.

Dat dansje hield trouwens al vlot op na het zien van de post. Ik mag voor het bevolkingsonderzoek borstkanker verschijnen. Snap het niet, want het is voor vrouwen van 50 toch? ik ben net jarig geweest en word volgend jaar pas 50. Met het verhaal van blogger Juultje nog vers in het hoofd zie ik er uiteraard tegenop. Niet alleen voor een eventuele slechte uitslag maar ook voor het pletten van je tiet(en). En is het nu iedere 2 jaar? dacht dat het om de 5 jaar was.

Iemand tips voor dit onderzoek? het is al over drie weken 😬

XoXo