De Toestand

Slecht nieuws

Mijn psychiater begon vanmorgen meteen met de zin: ‘ik heb slecht nieuws’ . Nu wil je van geen enkele arts deze zin voorgeschoteld krijgen, maar van een psychiater kan het daarentegen alleen maar meevallen.

Het slechte nieuws was dat hij over een paar weekjes al het stokje moet overdragen. Dat is voor mij zeker slecht nieuws omdat onze therapie net lekker op gang kwam en ik hoopte met hem nog wat langer te kunnen samenwerken.

Nu liggen er wel wat opties op tafel waar ik rustig over na ga denken, maar die opties zijn verre van ideaal. Maar goed, in een ideale wereld zou ik sowieso niet rondhangen in de psychiatrie. Misschien goed moment om ermee te stoppen, die keuze is aan mij en de kans is ook groot dat het daarop uitdraait. Nu vind ik zelf dat ik nog wel wat wiebelig ben in mijn nieuwe denkwereld. De situatie met mijn oudste kinderen is verre van ideaal, en dan druk ik me nog mild uit.

Daarnaast ben ik nu een nieuwe weg ingeslagen die mij nog niet zo comfortabel past als een goed zittende dr. Martensschoen. Het gaat tijd kosten om me dat aan te meten en daar met volle overtuigingskracht aan over te geven. Een beetje steun uit de psychiaterhoek kan ik dus goed gebruiken.

Nu is het altijd zo, dat slecht nieuws ook op momenten komt dat je er niet op zit te wachten. En dat maakt het ook lastig beslissingen te nemen. Ik laat het eerst maar eens indalen, en dan komt de oplossing of het antwoord vanzelf wel voorbij drijven.

Advertenties
Geen categorie

Vrijwilligerswerk

Een grote wens was op termijn vrijwilligerswerk te gaan doen. Nooit gedacht dat het moment zou komen dat ik daar daadwerkelijk mee aan de slag zou gaan.

Iets wat al jaren in mijn hoofd speelde was werken in een Hospice. Helaas is er in mijn woonplaats geen Hospice dus werd het vrijwilliger bij de terminale thuiszorg.

Het was op een vrijdagmiddag dat ik een gesprek had met de coördinator en de maandag daaropvolgend had ik mijn eerste waak. Vervolgens zijn we al wat weken verder en vertrek ik straks weer naar mijn nieuwe waak. Wekelijks trek ik er ‘ s avonds op uit en kom ik in de ochtend weer thuis. Dat was flink wennen, een nacht opblijven. Want zonder slaap functioneer ik nauwelijks. Toch heiligt het doel de middelen. De nachten zijn rustig, ik hoef me niet heel erg in te spannen, ik ben gewoon aanwezig. Er wordt niet zoveel van mijn verwacht.

Ik neem mijn e-reader mee en mijn iPad en vervolgens probeer ik de hele nacht wakker te blijven. En als ik in de ochtend thuiskom dan zoen ik de thuisblijvers en duik ik mijn bed in.



Geen categorie

De pillen

Het hele rijtje wat er bestaat aan ontrekkingsverschijnselen wordt door mij herkend. Maar in milde vorm en lang niet zo erg als de verschijnselen die je voelt als je net met deze rommel begint.

Ik kan me nog goed herinneren dat ik me ontzettend beroerd voelde tijdens het begin en het zoeken naar de juist dosis.

Vannacht heb ik tijdens het waken wat onderzoek verricht omdat ik me een beetje zorgen begon te maken. Ik reageer zo geïrriteerd op mijn omgeving dat ik benieuwd was – en beetje huiverig- of dit gewoon een stukje van mezelf is wat de kop op steekt of wat ook kan horen bij het minderen. Ik kon het godzijdank terug vinden tussen de ontdekkingsverschijnselen. Niet zo raar ook, ik heb het toch ruim 8 jaren geslikt, en ook al vrij lang in deze hoge dosis.

Buiten de lichamelijke klachten zoals: moe, zweten, grieperig gevoel, spierpijn, vermoeidheid etc etc heb ik helemaal geen last van een slechtere stemming. Ik neem wat dat betreft graag de andere symptomen voor lief, ze zijn toch maar tijdelijk.

De Toestand

Schematherapie

Sinds vorig jaar is er echt iets positiefs verandert. Op de eerste plaats heb ik nu therapie die vruchten af begint te werpen. Schematherapie. Het is pittig. Ik heb wekelijks een sessie met mijn nieuwe shrink. Het is intensief, ik moest ook erg wennen aan de aanpak maar nu ik wat maanden verder ben zie ik echt vooruitgang.

Wat er gebeurt is dat je patronen en schema’s hoe je met zaken omgaat probeert te veranderen. Met name dan de schema’s waar je steeds op stuk loopt.

In mijn geval is één van de schema’s dat ik niet goed voor mezelf opkom, mijn grenzen niet goed of helemaal niet aan weet te geven. Zo langzamerhand begin ik meer in contact te komen met mijn gevoel en probeer ik betere beslissingen te nemen. Dat lucht op. Vooral als je -zoals ik – veel met mensen te maken hebt die grensoverschrijdend gedrag vertonen.

Ik ben toch wel een gezegend mens dat ik wederom een goede psychiater heb getroffen. Ik ben hem zo dankbaar voor zijn aanpak en de veranderingen die ik ondertussen heb gemaakt. Helaas stopt ons contact binnenkort weer. Hij vertrekt naar een andere werkgever. Of ik daarna nog aan de slag ga met een nieuwe psychiater weet ik niet. Ik heb er weinig trek in. Het liefst ga ik zonder medicatie en zonder hulp verder.

En na een lange periode van terugval in het dissociëren is ook dat op dit moment nauwelijks aanwezig. Dat heeft ook te maken met mijn vernieuwde state of mind, beter in mijn hoofd en minder onveilig is ook minder dissociëren.

Meer weten of schematherapie? Klik hier!
Nu het dus de goede kant op gaat was het ook de hoogste tijd voor nieuwe uitdagingen.

Vertel ik snel meer over

xx

Geen categorie

weekje verder

We zijn een weekje verder en op dit moment heb ik 50% van mijn pillen ingeleverd. En het verschil is merkbaar.

Ten eerste voel ik me minder wollig in mijn hoofd. Daarnaast heb ik minder slaap. Dat is wel een opluchting hoor. Al was ik er al aardig aan gewend dat ik ’s middags een dutje deed.

Nu lig ik te woelen en te draaien en val ik niet in slaap. Prima! Eruit en maar aan de slag.

Vooralsnog gaat het dus prima, is er al een nadeeltje merkbaar? Ja. dat ook. Ik merk dat ik sneller geïrriteerd raak van de drukte om mij heen. Want ook daar hielpen deze pillen goed voor. Misschien is het even wennen, een nieuwe modus zoeken om de hersenen weer te trainen.

Ik had nog niet gemeld dat ik sinds kort vrijwilliger ben bij de Terminale thuiszorg. Ik heb er al behoorlijk wat nachten opzitten dat ik bij mensen thuis ben. Mijn eerste overledene was vorige week ook een feit. Gelukkig heb ik een mooi aandenken aan deze lieve vrouw; een stekje van haar favoriete plant. Deze doet het goed en hopelijk heb ik er nog lang plezier van. Ik denk in ieder geval met een warm gevoel terug aan deze lieve vrouw.

Geen categorie

Minderen met medicatie

Sinds gisteren ben ik een kwart minder medicatie gaan slikken, en ik merk het ook al. Mijn hoofd voelt beetje wollig, alsof ik wat duizelig ben, alsof mijn hoofd trager beweegt en de wereld een tandje sneller.

Het werd wel eens tijd om te kijken of ik met minder of zonder kan. Het is wel spannend, dat ook. Maar laatst las ik een artikel over mijn medicijn en daar stonden toch wat verontruste dingen in. Iets met hartfalen en dat er mensen serieus dood waren gegaan door hartfalen.

Dus, reden genoeg om eens te kijken of het me gaat lukken zonder. Ik moet zeggen dat sinds ik nieuwe therapie volg met mijn psychiater ik me stukken beter voel. Ook dat werd wel eens tijd he? we zijn toch al een poosje serieus bezig met de ‘toestand’.

Morgen ga ik voor de 2e keer naar de sportschool. Ik doe ergens aan mee….? weet zo even niet meer hoe het heet ….maar het wordt door de gemeente en de zorgverzekering gesubsidieerd. Er wordt maar een kleine bijdrage van mijn kant gevraagd en ik moet dan wel 6 maanden iedere week op komen dagen. Maar als het goed is ben ik dan ook een stuk slanker (uhhuh) en fitter (jaja) en hopelijk zijn mijn bloedwaardes dan ook uit de gevarenzone.

xx

WTF?!

Maart 2019

En voor je het weet is er bijna een jaar voorbij gegaan zonder te bloggen. Hoe was dat? Eigenlijk best ok. Af en toe voelde ik wel een gemis maar meestal ging dat gevoel snel weer weg.

Godzijdank had ik mijn complete blog gekopieerd naar deze plek waardoor hij alsnog te bereiken is, en alles terug te lezen valt.

Er is genoeg gebeurt om lekker over te bloggen, dus wie weet ben ik hier snel weer terug.

liefs!